
عالم وارسته جناب استاد سید احمد رضوی طوسی (رحمة الله علیه) آبان ماه ۱۳۳۶ در خاندانی مشهور به علم و فضیلت در قم متولد شد. والد ارجمند ایشان مرحوم سید محمد رضا از پاکان روزگار و از شاگردان مرحوم آیة الله بروجردی بود که بعد از درگذشت ایشان، همراه خانواده به مشهد مقدّس منتقل شد.
سیّد احمد پس از اتمام تحصیلات ابتدایی، فراگیری دروس حوزه علمیّه را با اشراف والد معظّمش و دوستان ایشان که از اسوههای علمی و اخلاقی بودند، آغاز نمود. با استعداد و پشتکار ویژه ای که داشت به زودی تحصیلات مقدماتی را به اتمام رسانده و در دروس خارج اساتید برجستهی آن زمان در مشهد همچون آقایان فلسفی، مروارید، شمس، سید ابراهیم علم الهدی و…به مراتب عالی فقه و اصول دست یافت. همزمان، با شرکت در جلسات معارفی و اخلاقی و اعتقادی پرباری که در حوزهی پر نشاط آن دوره فعّال بود، دائرهی اطلاعات خود را در علوم مختلف گسترش داد.
اوضاع زمانه، این عالِم فقید را همچون والد معظّمش گوشه نشین ساخته بود، و جز تدریس های متفرّقه و محدود بیشتر ملازم منزل و مأنوس با کتابخانهی پربارش بود. آثار این مطالعات و تحقیقات شبانه روزی در حواشی بسیاری از کتب ایشان به چشم میخورد. اما موضوع مورد علاقه اش، حدیث شناسی بود و در این زمینه تبحّر خاصّی به دست آورد که نشان آن در تعلیقات و تحقیقات فراوانی که از ایشان به جای مانده، ملاحظه میشود.
از جمله آرزوهایش تدوین موسوعه ای جامع و به سبکی بدیع در گردآوری کلیه احادیث بود که متأسفانه اجل به ایشان مهلت نداده و جز بخش های مختصری از آن، تحریر نشد.
این فرزانهی دلسوخته، پیوسته دردِ دین داشت و از بدعتهای روز افزون جامعه رنج میبرد و از هرگونه تلاشی برای تبیین حقایق دین فروگذار نمیکرد. آنچه ایشان را بیشتر آزار میداد این بود که حتی آنان که این اوضاع به هم ریخته را میبینند کام فروبسته و به بهانه های واهی همرنگ جماعت شده اند! اما هرکس با ایشان نشست و برخاستی داشت به زودی با بیانات شیوا و دلنشین معظّم له که از عمق جان برمیخاست، وجدانش بیدار میشد. هرچند سخنان صریح او به مذاق بسیاری خوش نمیآمد، و از این رو همچون سایر مؤمنین آخر الزمان، غریبانه زیست…
مرحوم استاد اواخر عمر به قم هجرت نموده و پس از چند سال در شهریور ماه ۱۴۰۱ در اثر بیماری تنفسی، روحش به آسمان اوج گرفت و در یکی از حجرات صحن آستانه مقدسه حضرت معصومه علیها السلام به خاک سپرده شد.
از ایشان مکتوبات فراوانی به جای مانده چه اینکه از همان اوائل شروع در تحصیل، پیوسته اشتغال به کتابت داشتند. آنچه در زمان حیات ایشان به چاپ رسید عبارتست از:
۱.بحوث حول الولایة: بحثی چکیده و مختصر در مورد ولایت فقیه، قضاوت و اجرای حدود در عصر غیبت به زبان عربی
۲. مقام ولایت از آن کیست؟: تفصیل مباحث کتاب پیشین به همراه اضافات فراوان در کیفیت قانون عدل الهی
۳. نکته ها و خاطره ها: کشکولی است مختصر در جمع آوری خاطراتی که از بزرگان شنیده و نکات و اشعار جالبی که ازمنابع مختلف گلچین نموده اند.
همچنین تقریرات فراوانی از دروس خارج و نیز تحقیقات متفرقه متعددی در مباحث فقه، اصول، حدیث، رجال و… به یادگار گذاشته اند.
در کانال تلگرامی نکت رضویه میتوانید یادداشت ها و صوتهای ارزندهای از این عالم وارسته ملاحظه کنید.

خداوند رحمتش کند